Kalıcılığın Yıkımı Üzerine: Esneklik ve Aidiyet

Kalıcılığın Yıkımı Üzerine

Özet

Çalışmada, literatürde kalıcılık üzerinden tanımlanan aidiyet olgusunun dönüşüm ve esneklik üzerinden okunmasına dair araştırma yapılmaktadır. Teorik araştırmalar üzerinden; esnekliğin, zaman, mobilite, dönüşüm ve mekanın dönüşümlere adapte olabilme hali ile paralel çalıştığı okunabilmektedir. Makaledeki esneklik bakışı da bu yörüngede bulunmaktadır. Araştırılan durum ise mekanın bireye adapte olabilme hali olan esneklik kavramının, bireyin mekana adapte olma hali olan aidiyet kavramı ile nasıl bütünleştiğidir. Dolayısıyla çalışmanın amacı; esneklik ile aidiyet kavramlarının ara kesitlerini konut uygulamaları üzerinden ifşa ederek dönüşüm ekseninde bir aidiyet okuması yapmaktır. Özne ve nesne etkileşiminden doğan aidiyet kavramına ilişkisellik olarak bakılmaktadır. Bahsedilen özne-nesne ilişkisinin kurulmasında en temel tetikleyici müdahaledir. Müdahale mekanın kişileştirilmesini ve anlam üretimini getirmektedir. Aynı zamanda müdahalenin sürekliliği mekansal dönüşümü de beraberinde getirdiğinden esneklik ile içkin olmaktadır. Bahsedilen durum İstanbul’un Cihangir semtindeki 1+1 ve 1+0 konut pratikleri üzerinden tartışılmaktadır. Seçilen konutların farklı esneklik şekillerine sahip olması tartışmanın kapsamını genişletmekle beraber zeminini sağlamlaştırmaktadır. Böylelikle teorik altyapıda bahsedilen olgular; görüşme ve gözlem metotları vasıtasıyla okunmuştur. Farklı esneklik tipolojilerindeki mekansal izler, eylemler ve söylemler ortaya çıkarılarak, statik olandan ziyade dönüşebilir ve esnek olanın aidiyet olgusunu tetiklediği ifşa edilmiştir. Aidiyet olgusu, dönüşümcü olandan, dönüştürülebilir olandan ve hatta dönüşümün kendisi tarafından beslenmektedir.